Bir gece vakti... Saat aşka sen kala...

Nasıl uyanacağımı bilmediğim bir sabah için dalacağım belki de uykuya birazdan... Lakin, aklım da sen dolu; fikrim de... Bir sen var ki gecede de sen düşte de... Düş de nasıl düşersen düş geceme... Düşsen de gelsen yuvama, düşsek aslında aynı çatı altına... Bıraksak kendimizi geceye, bıraksam seninle kendimi sana... Nasıl olsa gece de sen; sabah da... Sabah olsa da sabah olsan yanımda, sabahım olsan... Güneşin odama dolduğu gibi dolsan gözlerime de ben doyamasam... Ayazda kalmış da güneşe hasret gibi kalakalsam sana yanı başında ama ısınmalara doyamasam... Yaklaşsam da yaksan beni, yansam seninle ben...

Bir gece vakti... Saat aşka sen kala...

Senli rüyalar görmek niyetiyle dalsam uykulara da senli rüyalarda kalakalsam hep, uyanamasam... Böyle; uyanacakmış gibi olup da yumsam gözlerimi, senli rüyalarda kalsam, özümde kalsam, özümde dursam... Özüm de sen olsan sözüm de... Geceye dair kurabildiğim cümle "İyi geceler..." değil de adın olsa; sen olsan... Dolsan penceremden odama Ay ışığı gibi... En aydınlık olanı değil de en ıssız olanı arasa gözlerim... En parlak olanı her göz görür de en ıssız olanı göremez ya hani, ben gözümle değil gönlümle baksam gökyüzüne, yumsam gözlerimi... Gök yüzüne baksam, en ıssız dediğim yıldız en parlak yıldızım aslında; gök yüzündeki gözlerin... Yönümü bulduğum tek yıldızım, gökyüzümün tek yıldızı... Karanlığımı en aydınlık eden, yolumu aydınlatan gözlerin...

Ve sonra; sabah olsa da sen olsan ilk gördüğüm... Gökyüzü sen, gökyüzünün maviliği de huzurundur bana... Kafamı çevirip de bakmam penceremden dışarıya, açmam bile aslında o perdeyi ben, vallahi... Hayranlıkla günün güzelliğine bakarım; sana... O günün güzelliğinden ziyade, her günümün güzelliği olan sana... Zira, senden başka gün yoktur bana... Donsam, öylece kalsam, kalsak... Dursa zaman da bir saniye bile ileriye gitmese yelkovan... Yel sen olsan da savrulsam senden sana... Akrep misali sadece sende kalsam günün her vakti... Bozulsam da sadece en doğru bildiğim seni göstersem kendime... Gün, gün içinde bitse de bir sen bitmesen...

Bir gece vakti... Saat aşka sen kala...

Düşüne düşüne, baktığım bembeyaz tavanda yüzünle beraber hayal ettiğim sabahlara uyanmak niyetiyle dalıyorum uykulara... Son düşündüğümün sen oluşunun şükrüyle uykuya dalıp, gözümü açtığımda ilk aklıma gelen sana uyandığım her sabah için bir gece daha bitiyor, düşüyor takvimden... Düşmeli de zaten... Takvimden düşen yaprak misali sen düşüyorsun her gece düşüme... Düşsen hep... Düş sen hep... Bir gece vakti, saat aşka sen kala yazıyorum bu satırlarımı... Her gecenin bu vakitlerinde, sana ben kala dalıyorum uykularıma... Saatim sen, sabahım sen... Uyandığım her vakitte sen... Sana uyuyup, sana uyanıyorum... Sana uyup, sana uyanacağım... Her gece aklıma gelişin gibi, yine sana uyacağım...

-Bir "Sen" vakti... Saat "Sana" sen kala...