![]() |
|
|
|
#1 |
|
Nick kopyalandı!
|
Geldin, içimdeki saatler durdu Bir gülüşünle mevsim değişti Adını anınca duvarlar inceldi Sesin, en korunaklı yerime sızdı Dokundun, alışkanlıklarım dağıldı Uykum senden önceyi unuttu Gece, seni bekleyen bir yara oldu Sabahlar hep eksik uyandı Ne gitsen kurtulabiliyorum Ne kalsan tamamlanıyorum Bir bakışınla yıkılıp Bir yokluğunla ayakta duruyorum Sen geçtin, ben kaldım Aramızda söylenmemiş cümleler Ve hâlâ En çok seninle bölünen uykumu özlüyorum. Bir adım daha atsak dağılacaktım Bunu ikimiz de sezdi O yüzden susmak, konuşmaktan ağır bastı Kalbimle değil Korkumla anlaştım seni Gidişin bir kapı sesi değildi Daha çok içimde sönen bir ışık Kimse fark etmedi Ama ben Her akşam biraz daha karanlığa alıştım Şimdi adını kendimden saklıyorum Düşünürken yavaşlıyorum Çünkü bazı duygular Hızla hatırlanırsa İnsanı yerinden eder Sen benden geçtin belki Ama ben Hâlâ senden geçemiyorum Bazı vedalar biter Bazıları İçeride yaşamaya devam eder Similar Articles: Çekme, Cennetimin Pencerelerine perde. Kaldır! Göz kapaklarını |
|
|
Alıntı Yap |
| Bu Makaleyi Görüntüleyen Şu Anda Aktif Kullanıcılar : 1 (0 Kayıtlı Üye Ve 1 Misafir) | |
|
|