04 Şubat 2026, 02:17
|
#1
|
|
|
aZze Geldin, içimdeki saatler durdu
Geldin, içimdeki saatler durdu Bir gülüşünle mevsim değişti
Adını anınca duvarlar inceldi
Sesin, en korunaklı yerime sızdı Dokundun, alışkanlıklarım dağıldı
Uykum senden önceyi unuttu Gece, seni bekleyen bir yara oldu
Sabahlar hep eksik uyandı Ne gitsen kurtulabiliyorum
Ne kalsan tamamlanıyorum
Bir bakışınla yıkılıp Bir yokluğunla ayakta duruyorum
Sen geçtin, ben kaldım Aramızda söylenmemiş cümleler
Ve hâlâ En çok seninle bölünen uykumu özlüyorum.
Bir adım daha atsak dağılacaktım
Bunu ikimiz de sezdi
O yüzden susmak, konuşmaktan ağır bastı
Kalbimle değil
Korkumla anlaştım seni
Gidişin bir kapı sesi değildi
Daha çok içimde sönen bir ışık
Kimse fark etmedi
Ama ben
Her akşam biraz daha karanlığa alıştım
Şimdi adını kendimden saklıyorum
Düşünürken yavaşlıyorum
Çünkü bazı duygular
Hızla hatırlanırsa
İnsanı yerinden eder
Sen benden geçtin belki
Ama ben
Hâlâ senden geçemiyorum
Bazı vedalar biter
Bazıları
İçeride yaşamaya devam eder
Çekme, Cennetimin Pencerelerine perde.
Kaldır! Göz kapaklarını
|
|
|
Alıntı Yap
|