Penguenler..uçamayan, yüzebilen, dimdik durabilen, perde ayaklı deniz kuşudur.
Güney Kutbu, Yeni Zelanda, Avustralya, Güney Amerika, Güney Afrika ve Galapagos Adaları'nın kıyılarında yaşarlar; ancak Kuzey Kutbu da dâhil olmak üzere Kuzey yarımkürede penguenler bulunmaz.

Penguen sözcüğü Türkçeye Fransızca üzerinden geçmiştir.
Fransızca sözcüğün kökeni İngilizceye dayandırılmaktadır.
İlk kez 16. yüzyılda, ya İngilizce ya da Hollandaca kaynaklarda, penguenlerle alakasız bir dalıcımartıgil olan Pinguinus impennis'i tanımlamak için kullanılmıştır.

Penguenin Türkçe eş anlamlısının karabat (veya karabat kuşu) sözcüğü olduğu hakkında kaynaklar da bulunmaktadır.

Büyüklük bakımından 30–105 cm arasında değişik 18 kadar türü bilinmektedir.
Hemen hemen tüm penguen türleri Güney Yarımküre'ye özgü olsa da, sadece Antarktika gibi soğuk iklimlerde bulunmazlar.
Aslında, o kadar uzak Güney'de sadece birkaç penguen türü yaşamaktadır.

Penguenlerin en irileri olan İmparator penguen 45 kg ağırlığa ulaşır.
Sıcak bölgelere doğru gidildikçe boyları küçülür.
Denizlerdeki kabuklular, balık ve mürekkep balıkları ile beslenirler.
Tüyleri kuş tüylerine hiç benzemez.
Sırtları siyah veya gri, karın kısımları beyaz ince ve pulsu tüylerle örtülüdür. Türler birbirinden, başlarındaki renkli tüyleriyle ayrılır.

Kuyrukları kısa ve ayakları vücutlarının gerisinde olduğundan rahatlıkla dimdik ayakta durabilirler.
Denizde, saatte 10 deniz mili hızla yüzebilirler
Hatta gerektiğinde bu hızlarını iki katına çıkarabilirler.
Kanatları uzun telek tüylerinden yoksun olup, kırılmadığı için uçmaya yaramaz.

Buna karşılık yüzerken çok kuvvetli yüzgeç vazifesi görür.
Penguenler, buz üzerinde sıçrar ve çok iyi kayarlar.
Göğüslerinin üzerinde yatarak yüzgeç kanatlarının yardımıyla kızak gibi kayarak, karada birkaç yüz kilometre içeriye kadar girebilirler.

Vücut ısılarını ayarlayan otomatik bir mekanizmaya sahiptirler.
Yalnız üreme mevsimlerinde yumurtlamak için karaya çıkarlar.
Kuluçka devresinde bir şey yemezler.
Penguenler yiyeceklerini bütün olarak yutma eğilimindedir.

Eşi öldüğünde ise yeni bir eş arayışına girmez, hayatlarını yalnız tamamlarlar.
Hayvanlar âleminin en centilmen türü olarak kalbimizi kazanan erkek penguenler, tek eşli olmalarının yanı sıra, eşi ile beraber kuluçkaya oturarak hayatın müşterek olduğunu gösterirler.
Yavrular anne ve babaları tarafından birlikte bakılır ve ısıtılır.
Birçok hayvanın aksine penguenler tek eşli bir yaşam sürerler.

İnsan gözünün algılayamadığı UV ışığı, çoğu kuş tarafından algılanabilir. İncelenen ötücü kuşların tüylerinden yansıyan UV ışığının, eş seçiminde etkili olduğu bilinmektedir.
Kur yapma döneminde, kral penguen erkekleri yüz yüze gelir ve olası eşlerine gagalarını gösterirler.
Penguenler, yuva yapıp çiftleşmeyi umdukları gruptaki dişiye, alışılmış nişan yüzüğü yerine bir çakıl taşı veya cilalı taş verirler .

Penguenler dünyanın en kıskanç canlıları olmasına rağmen eşlerine asla şiddet uygulamazlar.

Penguenler mikro uykular olarak bilinen sık ve çok kısa uyku periyotları kullanırlar.
Birçok hayvanda gözlemlenen geleneksel uzun uykunun aksine, penguenler kısa uyanışlarla serpiştirilmiş çok sayıda yavaş dalga uykusu (SWS) periyodundan yararlanırlar.
Günde binlerce kez uyur ve uyanır.

Bazı türler, kuluçka dönemlerinde dört aya yakın bir zaman açlığa dayanırlar. Bu devrede ağırlıkları yarı yarıya düşer.
Antarktika dışında yaşayanların, su akıntıları ve yüzen buzlarla Güney Kutbu'ndan geldikleri sanılmaktadır.

Penguenler insandan kaçmadıkları için, yağlarından istifade etmek isteyenler tarafından çok miktarda avlanarak tüketiliyor. Çıkarılan kanunlarla nesilleri korunmaya çalışılıyor. Dünyanın birçok hayvanat bahçesine de uyum sağladıkları görülmüştür.

Penguenler Kuzey Kutbu'nda bulunmazlar çünkü evrimsel geçmişleri ve çevrelerine uyum sağlama biçimleri onları neredeyse yalnızca Güney Yarımküre ile sınırlamıştır; Ekvator'da yalnızca bir tür, Galapagos pengueni yaşar.