Herkes kendiyle ne kadar da meşgul. Ne kadar da yoğun insanlarız. Kimsenin kimseyi farkedecek vakti, kimsenin kimseyle uğraşacak hali yok. Kendiyle uğraşamıyor da insan bir de başına bela mı alsın?

Ah Yazgıcım o insanlardan olmadığın için ne kadar şükretsek az. İnsan amaçsız yaşayamaz. Peki amacımız ne? Daha çok kazanmak, daha iyi yaşamak falan geçin bunları bir insanın hayatına dokunabiliyor musun? İyi gelebiliyor musun birilerine? Ya da sırf sen varsın diye o işe garanti gözüyle bakılıyor mu? Yani insanca yaşayabiliyor musun bu hayatı? Her şeye ve herkese rağmen gülebiliyor musun? Etrafa neşeni saçıp mutluluğunu bölüşüp etrafındakilere de tebessüm ettirebiliyor musun? Evetse cevabın tamam. Hayırsa kendine gel, toparlan, ayağa kalk, kendin için bir şeyler yapmalısın. Önce kendine sonra sevdiklerine, seni sevenlere yararın olsun, ot gibi mi yaşayacaksın bu hayatı?

Hayat üzülmek için çok kısa ve insanlar hep mutsuz. En çok gülenin de çok büyük dertleri var ama gülmeyi seçmiş ağlamayı değil çünkü hayatı yaşanabilir kılan bu. Hayranlık uyandıran, örnek alınan, sen geçip gittikten sonra bile anlatılacak olan yani kısacası sana kalan bu.

Kütlen kadar değil gülümseyebildiğin kadar yer kaplıyorsun bu hayatta.

Öyle yalandan falan değil ha sahiden, umut verir gibi, hiç derdin yokmuş gibi değil dertlerin tasaların hepsine meydan okur gibi, umursamaz değil de haylaz bir çocuk gibi, her şeyin boş olduğunu bir gün göçüp gideceğini ve ardında bırakmak istediğinin ne olduğunu idrak etmiş olgun bir kadın/ bir adamın çocuksu masum gülüşü gibi gülümse.

Başına ne gelirse gelsin, en acı ölümleri, ayrılıkları, yarım kalmışlıkları, zoruna gidenleri, umudunu tüketenleri hepsini Allah'a havale et ve yoluna gülerek devam et. Senin yolun hep açık. Kimin ne dediğine değil başını yastığa ne kadar rahat koyabildiğine bak daima. Hayat adil değil ama kimsenin hakkı kimsede kalmayacak bunu da bil.

Dokunabildiğin kadar fazla insanın hayatına dokun. Önce kendine sonra başkalarına iyi gel. Kuşlar da hayat güzel diye uçmuyor onlar da biliyor yapması gerekenin bu olduğunu. Yapman gereken gülüşünü hiç kimse için soldurmamak.

Hadi gülümse...