Sevgili günce,

Yaklaşık Eylül ayından beri girdiğim Kpss savaşının sonuna geldim.

Bu süreç içerisinde, iyi kötü bir sürü gün geçirdim. Kayıplarım oldu, kazançlarım oldu.

Küçük Meleğim Tomris'imi kaybettim mesela. Hep diyordum ki atanırken beraber gideceğiz küçük kuzum. Olamadı. Ama biliyorum ki bana buradan daha iyi bir yerlerden hâlâ uğur getiriyor..


Gerçekten bu süreçte çok şey oldu.
Bazı şeyleri senden önceki günlüklerime karaladım. Normalde 1 sene içinde 3-4 kez mekan değişikliği huyum değildir ama şartlar bunu gerektirdi.

Sonuç olarak işte, finali seninle yapıyoruz.

Bundan sonra sen, kalan sürece ve başarıma şahit olacaksın. Nereden biliyorsun deme, öyle çok çabaladım ki olmaması için sebep yok. Olacak, olmalı, inanıyorum buna.

Yarın geri kalan hayatımın ilk günü için atacağım son adım.

Başaracağım!



~