Siz çat kapı dışarıya zannedersiniz içeriye , içeri zannedersiniz dışarıya açılır her kapı
Siz çok bilmiş akla ve dışa açılır zannedersiniz , aşka ve içeriye açılır her kalp
Mademki evdi bir zamanlar sokaklara kaçtığımdı 'bu da geçer' dediğimdi
Vay ki bu dünyada 'geçer' de bitmiş
Dilim bunu dert etmedi
Bulmuş buluşmuşken kapıyı eve, evi kapıya ,beni onlara ve bana nasıl anlatırdım
Kusurumu dilime verin
Atarlı damar dermiş ki , kalpten ve şiirden 'şartlı tahliye' olmaz
Onca zahmet ettim dilime susmayı ögretemedim,şeyda bülbül olup her dem şakısın diye gül ile ovdum.
Hiddet edip sözcüklerden yangın çıkardım
Ben düşleri dişlerken elma beni düşlerken,tahta anahtarı geçmişin altına koydum
Mademki huzurunuza vardık,adı sokakla çıkmış kapının ondan ve anahtardan habersiz binbir geceyi ezberleyelim
Açıl kalp açıl, açıl anlam açıl...