Kimin kapısını çalmalı ki
kuş zannedip açsınlar...

Yoğun istek üzerine
insan olunamıyor...

Sessizlik kuru gürültünün ahıdır...

Bildiklerimiz bilmediklerimize, cevaplarımız sorularımıza, aklımız kalbimize yetmiyor...

"İnsan" denen varlığı en son nerede gördüğünü kimse hatırlamıyor...

İnsan, bazen kendini bile yanlış anlayabiliyor...

Bazen kendi görüşlerime katılmadığım oluyor...

İlk tahlil ile son tahlilin
çakıştığı, kötülük ile iyiliğin
çarpıştığı bir dönemin kuşatmasındayız...

Şiirinden düşen şair,
kalbinden düşen aşık,
devrimden düşen devrimci
iflah olmaz…