La Marseillaise, Fransa'nın ulusal marşıdır.
1792 yılında Fransa'nın Avusturya ve Prusya ile savaştığı dönemde, Claude Joseph Rouget de Lisle tarafından Chant de guerre pour l'armée du Rhin (Türkçede “Ren Ordusu İçin Savaş Türküsü” anlamına gelir).
Strazburg'da bestelenen 'La Marseillaise', 1795 yılında Fransa'nın ulusal marşı olarak kabul edildi.

30 Haziran 1792'de Paris'te Marseillaise ilk kez bir savaş şarkısı olarak söylendi.

Kongre, 14 Temmuz 1795'te onu milli marş olarak kabul etti; bu statüyü Napolyon Bonapart'a kaptırdı, ancak 1830 Temmuz Devrimi'nden kısa bir süre sonra yeniden kazandı.

Sanılanın aksine Napolyon, La Marseillaise'yi devrimci fikirleri yansıttığı için kaldırmamıştır. Napolyon'un marşı sevmediği doğru, ancak yerine getirdiği Chant du départ, La Marseillaise kadar devrimci fikirler içeriyordu. Bu marş Napolyon'a 10 Ağustos 1792 Ayaklanmasını ve İsviçreli muhafızların katledilişini hatırlatıyordu.Ama marşı yasaklamadı.

Daha sonra "Marsilya", 1871'de Paris Komünü tarafından uluslararası devrimci hareketin marşı olarak kabul edildi.
Sonra yeniden Fransa'nın milli marşı ilan edildi ve edilmeye devam ediyor.
Fransa ulusal marşı 1792’de yazıldı ve kısa sürede tüm Avrupa’ya yayılarak Yunanistan ve Rusya’daki devrimlere ilham kaynağı oldu.

Fransa Bayrağı..

Fransız Devrimi'nin kargaşasında doğan bu bayrak, kraliyetin beyazını Paris'in renkleri olan mavi ve kırmızı ile birleştiriyor. Bugün, tüm kamu binalarının üzerinde gururla dalgalanıyor ve her resmi töreni aydınlatıyor.

Bayrağın tarihi, dönemeçlerle doludur. Bugün bildiğimiz bayrak haline gelmeden önce, La Fayette tarafından Bastille baskınından sonra Louis XVI'ya sunulan bir kokarttı. "Size dünyayı dolaşacak bir kokart getirdim" dediği söylenir. Kral ve halk arasındaki ittifakın bir sembolü olan üç renkli kokart, kısa sürede vatanseverlerin iliklerinde bir demirbaş haline geldi.

1790 yılında Kurucu Meclis, tüm savaş ve ticaret gemileri için üç dikey şeritli bir bayrağa karar verdi: bayrak direğinin yanında kırmızı, ortada beyaz ve dışta mavi. Bu düzenleme, Fransız bayrağını yatay çizgileriyle Hollanda bayrağından ayırt etmeyi mümkün kılmıştır.

15 Şubat 1794 tarihi belirleyici bir dönüm noktası oldu: Ulusal Kongre, bayrak direğine mavi, ortada beyaz ve rüzgarda dalgalanan kırmızıyla bugün bildiğimiz üç renkli bayrağı resmileştirdi.
Bazıları renklerin sıralamasına karar verenin ressam Louis David olduğunu söyler.Ancak bu bayrak aynı zamanda çalkantılı dönemlerden de geçmiştir.

Tehdit edilen ama asla terk edilmeyen bayrak, 1814'ten 1830'a kadar yeniden kurulan monarşi döneminde mavi ve kırmızı renklerini kaybederek kraliyet beyazına dönmüştür.
X. Charles'a karşı Cumhuriyetçi birliğin bir işareti olarak barikatlarda dalgalandırılarak 1830'daki Üç Şanlı Yıl sırasında yeniden ortaya çıktı. Louis-Philippe "ulusun renklerine yeniden kavuştuğunu" ilan etti.

1848'de Cumhuriyet ilan edildiğinde, bazı isyancılar bayrağı tamamen kırmızı bir sancakla değiştirmeye çalıştı. Ancak bir şair ve politikacı olarak Lamartine, ulusal bayrağı harekete geçirici sözlerle kurtardı.

Fransız kimliğinin atan kalbi, Beşinci Cumhuriyet Anayasası tarafından tanımlanan tek amblemdir.

Beyaz renk, Fransız monarşisinin sembolüdür ve Fransız Devrimi sırasında temizliği, saflığı ve aydınlanmayı temsil etmek için kullanılmıştır.
Mavi renk, özgürlük, sadakat ve cenneti sembolize eder.
Kırmızı renk ise, Fransız Devrimi sırasında kanı temsil ederken, aynı zamanda Fransız cumhuriyetinin sembolüdür.

17. yüzyılın başlarından başlayarak beyaz bayrak, Fransa'nın kraliyet temsili ve saflığın sembolü haline gelmiştir. Beyaz bayrak kısa sürede Fransız kralcılarla anılır olmuştur.

Mavi-kırmızı Paris'in kullandığı kendi renkleridir. Beyaz ise kralın rengidir. Rivayet odur ki, beyazı mavi ile kırmızının ortasına alarak verilen mesaj: Paris Soyluları olarak kralımızı koruyoruzdur. Özgürlük, kardeşlik, eşitlik mesajı ile zıt olan bu rivayet oldukça ironiktir.


[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]