Ben hep sana gelirim
Beni anlasın diye tenin
Bırakırım kamaşsın yaşamdan gözlerim
Tenini avuçlarım zaten severim
Gelmesen de sevmesen de beni

Tutsan ellerimden
Geçmişi unutamam ki
Öpsem gözlerinden yaşları kurutamam ki
Damağım çöle dönmüş
Sesim çamura
Oyuncağını geri ver içimdeki çocuğa

Hiç kimse bilmez
Hiç kimse sevmez
Şimdi sende yoksun yanımda

Hiç kimse duymaz
Hiç kimse sormaz
Şimdi sende yoksun yanımda

Yüzüm gözüm toz toprak
Yağmurların yıkamaz
Kalbim kabuk bağlar
İçim artık acımaz
Kanserli kentlerin çığlığından
Son trenle ayrıldığımdan