İçime doluşan hislerin arasında oturacak yer arar gibiyim. oturunca yorgunluğum geçecekmiş gibi. sıramı savınca bir oh çekecekmişim gibi.

Ağırlıklarımı oturduğum sandalyeye bırakarak, müsait bir gönülde inecek var seslenişiyle içimin seyir halindeki kargaşasından uzaklaşmak talebiyle; adresi belli, istikametten ve dahi samimiyetinden şaşmayan sinesi açık bir durak arar gibiyim...