İnsanı üzen şey kaybetme korkusudur,küpe olmuştu bu söz kulağımda.. Gerçekten de insanı üzen, kıran, inciten, canını sıkan, en önemlisi “mutsuz” eden en temel kavram “kaybetmek ” değil midir aslında?
Güvenini kaybetmek, inancını kaybetmek, onurunu kaybetmek, yolunu kaybetmek, dengeyi kaybetmek, umudunu kaybetmek, neşesini kaybetmek, gururunu kaybetmek, özgürlüğünü kaybetmek, hayatını kaybetmek, kontrolünü kaybetmek, aklını kaybetmek, KENDİNİ KAYBETMEK… İnsanoğlu "kazanmalar"ve"kaybetmeler" biriktirir hayatinda.Esit olurmu agirliklari bilemem.Ama elbet biri ağar basar, yükselir,hayat felsefesi olur kişinin.
Kaybetmenin beraberinde getirdiği kavram ise "Eksiklik"...Çünkü insanlar bir şeylerini kaybettiklerinde kendilerini eksik hissederler.Tamamlanmak isterler..
Düşüncelerimin, duygularimin kontrolü bende.Nereye sürsem zihnimi, oraya yol alir ruhum ve bedenim.Su hayatta herşey bizler icin, ağlamadan kim bilmiski gülmenin kiymetini gülmenin.Kapanir kapılar bazen, çöker karanlık ustumuze.Gokyuzu, yeryuzuyle birlesirmiscesine daralır icimiz..Bir ışık ararız, kaybedilen bir umut isigi.
Bir kere kaybetmek, bir daha kazanmamak anlamına gelmez.Bir kapı kapanırsa, acilmazmi bir başkası, insanoğlu aklini kaybetmesin, inancını kaybetmesin, kendini kaybetmesin, umudunu ve yolunu kaybetmesin, gerisi gelir zaten.