Duydum ki kavuşsaydık seninle bitermişiz,
Gerçekten mutlu sonların tek katiliymişiz,
Sevgiye bakan gözleri kör edermişiz,
Aşkın maktulü olup, sırtından hançerlermişiz.

Zaten bize kimseden zarar gelmezdi,
Bizati ancak kendi kendimize zarar verdik,
Nitekim de öyle oldu bitti zerresi bile kalmadan,
Heba edilmiş vakitlerim boşu boşuna yıllarımdan.

Kim bilir gün gelir karşılarız belki bir yerde,
Belki bir otobüsün mola yerinde,
Belki de torunları bekleyen okul bahçesinde,
Belki de asker ziyaretinin kışla caddesinde.

Görmezlikten gelirim, tanımıyorum sizi derim bende,
O zaman anlarsın kimin silindiğini hayatımdan, sende,
Dolaş sokaklarda bekle bakalım gelecek diye derbederce,
Saçlarına düşen aklar sorgular seni tüm ömrünce.