Affedilmezsin
Karanlıkta çamurda
dayak İzleri sırtında
elinde ıslanmış
gözyaşıyla tuzlu karnesi
cebinde peçeteler satması gereken
yanlış zamandaki çocuğu
görmezsen

affedilmezsin
yaşamak isteyen
açmak için azıcık
toprak bekleyen
dalında çocukları hayal eden
üstünde beton ağırlığıyla
yeşile boyamak için elinde fırçası
o fidanın çığlığını
duymazsan

affedilmezsin
sadece verilenlerle yetinip
beş şıklı yaşamda
başkalarının cevaplarını
doğruların kabul etmeyip
boğazında onların elleri
zincirlenmesi unutulmuş kaleminle
yazmazsan kendi şiirini?.

Affedilmezsin
Nazımın şiirlerini duymazsan
Orhan Veli gibi dinlemezsen İstanbul?u
Can Yücel gibi sevmezsen babanı
Onları hiç mi hiç anlamazsan
Hayat tarafından

Affedilmezsin
Yabancı sözcükle
konuşmayı marifet bilip
the end zamanlarında
okeyli tamamlarınla
kuaför mahmut yerine
le couffer mahmut?a gidersen
beyninde anadilin bir kenardayken?

affedilmezsin
sevişme taklitleri adlı kitabı okuyupta
Nutuk?un yüzüne bakmazsan
Onun bunun üreme çabasını izleyip
Kurtuluş filmini hep kaçırırsan
Menemeni sırf yemek sanıp
Kubilay öğretmeni bilmezsen




Affedilmezsin
Yatağında kuş tüyü yastık
Sırtında sincap derisi kürk
Göğüslerin normalinden daha büyük
Burnun ise bayağı küçük gezip
anlamazsan bu şiiri
affedilmezsin
şair tarafından hem de hiç?