Sizin yaș dediğiniz șey, sadece bir sayıdan ibarettir. Ama
gerçeği hiç bilmiyorsunuz! O sayının içine sığdırabildikleri
kadar büyür insan. Hatta sığdirabildiği gözyaşları, kötü
insanlar, ihanetleri, tanıdığı yanlış insanlar, kırılan güveni,
incinen sol yanı, yıkalan hayallerinin altında kaldığı kadar
büyür. Gözyaşını kendi silebildiği ve bütün bunlara ragmen
gülüşünden asla taviz vermediği, ayakta durabildiği kadar..
Benim kimliğimdeki yaşım bilmem ne kadar. Ama hissettiğim
yaşım, biraz önceki saydıklarım kadar. Kısacası insanları
tanıyabildiğim kadar. İşte benim yaşım bu kadar, insan
olmayan kişilerin içinde, insan olarak kalabildiğim kadar..


Kitap: Gülümseyebilmek
Yazar: İbrahim Çoban