Zamansız susmalar, zamansız gitmeler başlıyor ilk baharın bu günlerinde.. Olmayacak ümitlerle ve olmayacak hayallerle yarınlara göz açmaya devam eden bir nesne misali her yeniden doğan güneşe merhaba deyip batışıyla radyo da çalan eserlerin arasında bir kaç söz mırıldanabiliyor bu nesne...

Nesne olduğumuz şu fani dünya da yaşamayı sadece nefes almaktan ibaret sayıp, bugün var olanın yarın elimizde veya yanımızda olacağının garantisi olmuyor yarın..

Susarak başlıyorum yine gece esen rüzgara karşı dik durmaya ve susarak cevap veriyorum dalda yeşillenen yapraklara, çiçeklere...

Susmalar sarıyor etrafımızı, zamanı gelmeden ve dünden bugüne bugünden yarına geçen zaman.. bilinmezliklerin içinde belkilerle dolu bir zaman..