![]() |
|
|
|
#1 |
|
Nick kopyalandı!
|
Yağmur yağıyor bu gece yalnızlığıma, Camdan süzülen damlalar gibi içimden anılar. Her sokak bomboş, her kalp sessiz, Rüzgâr bile konuşmuyor benimle artık. Bir ben varım bir de yağmurun sesi, Islak kaldırımlar sırdaşım olmuş. Adını fısıldıyorum karanlığa, Cevap yerine bir damla daha düşüyor gökten. Şehir uyur, yalnızlık uyanık, Gölgem bile terk etmiş beni sanki. Yağmur örtüyor gözyaşlarımı, Kimse fark etmiyor kırıldığımı. Ama biliyorum… Her yağmur dindiğinde bir sabah olur, Ve yalnızlığın en koyu anında bile Umut sessizce kapıyı çalar... ![]() |
|
|
Alıntı Yap |
| Şu anda bu konuyu görüntüleyen etkin kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 ziyaretçi) | |
|
|