Artık birileriyle değil, kendimle
baş etmeye çalışıyorum.
Kimseyi kaybetme gibi bir korkum
yok...
Olmayacak da bundan sonra.
Kendimi kazanmak yetiyor bana.

Çünkü kendim için en doğrusunu
ben biliyorum.
Neyin bana iyi
geldiğini mesela.
Nelere susup, nelere cevap vermem
gerektiğini öğrendim geçen zaman
içinde.
Biraz geç oldu farkındayım.
O yüzden de, herşeyin bir zamanı
olduğuna inanıyorum.

Bazı gerçeklerle yüzleşmem
gerekiyormuş meğer.
Tanıklık etmek gibi kendine.
Ya olduğu gibi kabullenmek gerekti
birilerini,
yada hızlıca uzaklaşmak onlardan.

Beni, ben olduğum için sevenleri
tercih ettim.
Kendi çıkarları uğruna sırtını dönenleri
kendi haline bıraktım. Nasılsa,
"su testisi su yolunda kırılır" dedim.
Asıl hatayı ben, haddinden fazla değer
verdiklerimde yaptım.
Ve tabi ki de en büyük yanlışı da
onlardan gördüm..

Çok da iyi oldu... Olgunlaştım, kendi
yaralarımı sarmayı öğrendim kendi
içimde.
Yeni bir sayfa açtım, eskiye dair ne
varsa olduğu yerde bıraktım.
Ne yaşarsan yaşa, ne kadar kırılırsan
kırıl,
"hayat kaldığı yerden devam ediyor"
dedim kendime.

Ve gördüm ki, iyiysem, güzelsem
herkes benimle.
Sakın düşme, tutunacak kimsen
kalmıyor heybende ...



GÜÇLÜ KADINLARA GELSİN 🌹