Zamanla unutursun,
Başkaları beni unutturur sana demiştin.
Bak kalbim atıyo halâ,
İnsan yaşadığını hic unutur mu demiştim..
Burun kıvırıp oflayıp puflamıştın.
Arkasından da o hayatsı gülüşlerin dökülmüştü istemsizce..
Hatırladın mı bak unutmamışım halâ.
Kaç gün, kaç hafta, kaç ay, kaç yıl oldu.?
Saydın mı?
Hiç biri de olmadı, dün gibi her şey.
Senin dediğini de yapamadım,
Ama inanır mısın?
Unutuyorum,
Seni, senle unutuyorum..
Parça parça gidiyosun benden.
Gülüşünü hatırlarken, bakışlarını unutuyorum meselâ..
Kokunu hatırlarken, sıcaklığını.
Heyecanını hatırlarken bana gelişlerini.
Verdiğin huzuru hatırlarken, seni unutuyorum..
Gördün mü?
Bak unutuyorum,
Sanki bende yokmuşsun gibi seni kendime anlata anlata unutuyorum.
Tek cümle, tek kelime kalmadı senle kurulacak.
Ketum birisi oldum şimdi.
Hissiz birisi oldum şimdi.
Yaşadığımı unuttum.!
Yani seni..
Seni unutuyorum bak şimdi.
Dediğimi yaptım.
Seni senle unutuyorum,
Seni senle..
Muhammed Yalvaç