Moron , bir zamanlar psikoloji ve psikiyatride hafif zihinsel engeli belirtmek için kullanılan bir terimdir.
Terim, Amerikan öjeni hareketiyle yakından bağlantılıydı.Terim popülerleştikten sonra, psikolojik bir terim olmaktan çok bir hakaret olarak kullanıldığı için psikoloji topluluğu tarafından kullanımı azaldı. Embesil ve idiot'a benzer.

"Moron" kelimesi 1910 yılında psikolog Henry H. Goddard tarafından, "donuk " anlamına gelen ve Binet ölçeğinde yetişkinlikte zihinsel yaşı 7 ile 10 arasında olan bir kişiyi tanımlamak için kullanılan Eski Yunanca( moros ) kelimesinden türetilmiştir.
Bir zamanlar zeka katsayısı (IQ) 51-70 olan ve " embesil " den (IQ'su 26-50) bir derece ve " idiot "tan (IQ'su 0-25) iki derece üstün olan kişilere uygulanmıştır.

"İdiyotik", "embesil", "aptal" ve " zayıf fikirli " gibi diğer kelimelerle birlikte moron kelimesi, eskiden psikoloji camiasında geçerli bir tanımlayıcı olarak kabul edilirdi, ancak artık psikologlar tarafından kullanımı uygun görülmemektedir.

Eski tıbbi sınıflandırmada ( ICD-9 , 1977), moronlar ve zayıf zekalı kişilerin "hafif zihinsel gerilik ", "hafif zihinsel yetersizlik " veya "yüksek dereceli kusur" ile IQ'larının 50-70 aralığında olduğu söylenirdi .

TDK Anlamını ''durgun zeka'' olarak kullanmıştır..

IQ seviyesi 51 ile 70 arasında olan kişilere moron denmesi bilimsel olarak kabul edilen bir durumdur. Zamanla insanlar normal bir zeka seviyesinden gerileyerek bu seviyeye gelebilirler.