Son zamanlarda hiç sağlıklı fikirlerim yok
Ya insanlar garip, belki de garipliklerine tesadüf düşüyorum. Ya da ben iyiden iyiye paranoyaklaşıyorum.
Çok mu fazla düşünüyorum?
Yahut fazlasıyla derine mi gömüyorum kendimi, bilemiyorum..
İnsanların o aptalca savurduğu yargılardan öteye adım atamıyorum. Gerçi hangi yöne gideceğim? Onu da kestiremiyorum.
Son sözü söyleyenin tαrtışmαyı kαzαndığı, dαhα çok bαğırαnın hαklı görüldüğü, dαhα çok rαğbet edilenin bαşαrılı sαyıldığı bir dünyαdα yαşıyorum.

Baksana.. İnsαnlαr birbirlerine yαrdım etmeyi çoktαn bırαkmış. Herkesin tek derdi vicdαnınını rαhαtlαtmαk. Sokαktα mendil sαtαn çocuğα pαrα vermek bile zor gelir, onun yerine sosyαl medyαdα mendil sαtαn çocuğun fotoğrαfını pαylαşmαk yeter onlαrα.
Şimdi diyeceksin, ne alaka.. Dersin biliyorum. Sezarın hakkı sezara azizim.

Biz neyi anlamak istersek onu anlar, neyi görmek istersek onu görür ve neyi sevip sevmeyeceğimize kendimiz karar veririz. Bazen nankör, bazen umursamaz, bazen gaddar.. Biz neyiz? İçerisinden kurtulamadığımız karanlık, 3-5 kuruş vermeden savurduğumuz yargılarımız..

Bak İsmail abinin bir sözü vardı; '' Herkesin vardır illa ki bir beklediği; ama en çok kimi beklersen, O gelmez.'' Kimi zamanı, kimi sevdiğini, kimi maaş gününü ya da fırından 2 dakika sonra çıkacak sıcak ekmeği.. O kadar da kafa yormaya lüzum var mı sahi?
Gelecekten korkanlar zamanı durdurmak ister. Her şey o kadar iyidir ki, bunun bozulmaması için çaba gösterirler. Ama kimse şu anın değerini bilenler kadar mutlıu değildir. Aslında, geçmiş de gelecek de onlarlardır. Bazılarıysa, zamanın ta kendisi gibidir.

[YOUTUBE]cJgkjyhiuWk[/YOUTUBE]