Başın döner, gözlerin kararır.
Ve bilincini yitirirsin. Sonrası sonsuz karanlık..
İşler bir kere kötüye gitmeye başladı mı durduramazsın.
Ardı arkası kesilmez.
Dibe battıkça batarsın.
Bir noktadan sonra herşeyin normale dönmesi için değilde, bundan daha kötüye gitmemesi için dua edersin.
Bir çare, bir çıkış yolu ararsın kendine.
Ama tüm bu aramalar boşunadır, ne sesini duyan biri vardır etrafında, ne de çaresizliğini gören.
Tek başınasındır bu hayatta.
Aldığın hiç bir karar tatmin etmez.
Seçtiğin bütün yollar çıkmaz sokaklara götürür seni..
Hikayenin bittiğini düşünürsün.
Sonra nefes aldığını farkedersin.
Ve aldığın her nefes seni hayata döndüren bir umuda dönüşür.