Susmak geliyor içimden.Bir köşeye çekilip olanı biteni izlemek.İcimdeki o koskocaman boşlukta kaybolmak belkide.Bir dağın tepesine çıkıp çığlık çığlığa avaz avaz bagirasim geliyor.Neden diyorum kendime nefes almak zor geliyor.Ordan oraya savruluyorum.Kucucuk bir yaprak tanesi gibi savunmasız.Direniyorum herşeye, bı adım atsam herşey bitecek ve feraha erebilecek gibi.Daha nasıl anlayabilirim kırgınlığımı öyle işte...