Sevmenin en sevdiğim hali
Tükenmeyen
Bitmek bilmeyen
Peşimi bırakmayan kaderim
İlktir aslında yaşantımda sevilmek
Unutuldu sanılan güzellikler tanıyorum
Varoluşunun kıymetini bilenler
Bir kır çiçeği misali
Savrulur en ücralara amansız teni
Biliyormusun ben hiç görmedim
Sendeki beni
Belki de anlayamadım
Sevmenin bana yaşattığı fedakarlıkları
Fedakarlık evet anlataym dostlar.

*

Her insan sevemez belki benim gibi
ben kendimi taniyamaz oldum oradan boliyorum
Ya cok sarhoştum belki
Yada çok seviyordum sarı saçlarını
Papatya kadar narin saçları
Uzunmu uzun tam beline kadardı
Bitmek bilmeyen süzülen saçları
Siz bilmezsiniz kalbimden nasıl bir güzellik geciyor
Asla anlayamazsınız aklımdaki sevda türküsünü
O Limanda yürürken denizin hırçınlaşmasını kıskanır insanoğlu
Çarşıdan geçerken insanların onu kıskanmasilına gıcık oluyordum
Ama hic kıskanmadım
Tek kıskançlığım
Ona olan sevdamın hafif kalmasıydı sanki
Hayır dostlar bir mürekkep gibi
Asla aklımdan çıkmayan aşk şarkısı gibi
Narin ve ulaşılamayan bir melek gibi
Kanatları yoktu ama gözleri vardı
Seni mahveden
Seni uçurumun kenarına bırakan
Sana zarar veren değil tabiki
Sanki yeniden yaratılış gibi dimi
Belki hafife Alıyorsunuz kendinizi
Hafife alınacak sadece hayattır
Unufak evrende kendi gölgeniz kadar
Kendi vijdaniniz kadar sevilmek istiyorsaniz
İyilik yapabilirsiniz.


"İyilik, herzaman iyidir"