Aradığın Şey

Bu odada en son uyuduğumda babamın kanser olduğu haberini almış, sığınacak birine ihtiyacım olduğu için kendimi buraya atmıştım. Bu gece ise vakti çoktan gelip geçmiş bir kavuşmanın arifesi olduğu için buradayım.

Öyle ya, hayatın kederleri ve mutlulukları aslında aynı madalyona ait. Bir yüzü keder, diğer yüzü mutluluk. Bu ikisini birbirinden ayırmaya kalktıkça, hayat çok çekilmez bir yermiş gibi geliyor. Bir olsak, bütün olsak neye ve kime değer kattığımızın farkına varsak sığınakların aynı zamanda panayır yerleri olduğunu kavrarız belki.
Belki de Rumi’nin dediği gibi en önemlisini, değerimizi kavrarız.

”Kişinin değeri nedir?

– Aradığı şeydir!

Eğer sen can konağını arıyorsan bil ki sen cansın.

Eğer bir lokma ekmek peşinde koşuyorsan sen bir ekmeksin.

Bu gizli bu nükteli sözün manasına akıl erdirirsen anlarsın ki

Aradığın ancak sensin sen.

Madendeki inciyi aradıkça madensin.

Ekmek lokmasına heves ettikçe ekmeksin.

Şu kapalı sözü anlarsan anlarsın her şeyi;

Neyi arıyorsan sen osun.

Senin canın içinde bir can var o canı ara!

Beden dağının içinde mücevher var o mücevherin madenini ara!

A yürüyüp giden sufi, gücün yeterse ara;

Ama dışarıda değil, aradığını kendinde ara.
~Mevlana Celaleddin Rumi”

D.T.