Gözlerim Doluyor

Duyguları gözyaşlarını tetikleyen canlılar olarak ağlamak için ne çok sebebimiz var.
Aşkının şiddetinden, doğarken,
Kıyamadığından, yokluktan,
Özleminden, yas tutarken,
Yalnızlıktan, sevinçten,
Acıdan, yanılgıdan,
Hatırladıklarından,
Hep bir sebepten ağlıyor insan.

Atilla İlhan der ya, “İnsan bir düşünse ne çok şey bulabilir, hatırlamak gülmek ve ağlamak için.” Kötü şeyleri hatırlamaya programlı olduğumuzdan mı, ağlamak için sebep bulmak kolay olduğundan mı bilemem ama ömrü boyunca daha çok ağlıyor insan.
Daha az düşünsek, daha huzurlu olur muyuz? Daha çok güler, gözlerimizi daha az doldurur muyuz?

Keşke insanın gözleri Yeni Türkü’nün dediğini gibi bir tek aşktan dolsa ya da Cem Karaca’nın dediği gibi doğarken döktüğümüz gözyaşı son olsa…

D.T.