Yazmayı, karalamayı çok sever insan
Bir kağıt bir kalem gördüm mü
Bazen içine hayallerini , bazen ise onu yıkanları
Bu gün ne düştü bizim kağıda o vakit
Destanı ala düşse gönül demine yazsam diyorum
Kalbi ömrüme düşürse kalp sevdasını
Hayat perçevinde düşse gönül sepetinde
Kimine göre hayâsız
Kimine göre pervasız
Şimdi baktığım dünya hayatından ne kaldı geriye
Koca bir HİÇ
Bazen insanlar düşebilir bilirmisin...
Şimdi bakıyorum insanların nerede kaldığını
Göremiyorum biliyormusun
Çünkü onun bunun sözünden kaybolan insanları görüyorum
Sustuğumuz değil mi
Değer verdiğimi değil mi
İşte görüyorum da hepsi yok olup gidiyor
Bilmiyorum kimin neci yada kim olduğunu gördüğüm
Beni bende sebebsiz kalan değerleri sessizce yok ettim
Biliyorum biliyorum biliyorum
O geliyor şöyle oldu böyle yaptın
Bu geliyor şöyle olmasaydı
Bakıyorum da imtihan cehaletini göremiyoruz
İnsan beşerdir düşer kalem kırılmaz ya
Çünkü dostun sağlamı nedir bilirmisin
Kağıdın sessiz bakışından düştüğünü görmesindendir...
Şimdi haykırdığımız sözcüklerde ben varım bilirmisin
Yaşam sebebinden kaybolup gidiyorum
Hani cümleleri yazarız
Hani bazılarınız sever bazılarınız ne saçmalamış der ya
Susturdu busefer herşeyi
Gözü ne kapatabiliyorsun
Ne de gözyaşı akıtabiliyorsun
Umarsızca baktığımız gölgede sessizce yok olduğumuzdandır hepsi
Hani olanlar var ya bilirmisiniz
İnsan bir nefes kadardır
Aldığında yaşar almadığında kaybolur
Şimdi o almadığımız anlarda kaybolan sessizliğimize mi yanayım
Şimdiki gönül serveti dediğimiz hayat seceresinde kaldığımımıza mı
Hayli hazırda kalırdı ya öz dediklerimiz
Bakıyorum esame kalmamış onlardan
Neden mi?
Çünkü gölgesi kalmayan nefesin yokluğunda uçuşanlardan
Şimdi nefesi tekletiyoruz da
Ne önemi var kalmanında yada gitmenin
Tek olan hep yem kalır da o yüzden...
Şimdi bakıyorum da hepsi hoyratsızmış
Neydi heybemizde olan bir kağıt kalem
O vakit düşek yola güneşin battığı yerde son bulmaya
Çünkü kiminden görmedik hayatı
Kimse kalmadığından yada gücün kalmadığı
O vakittir gitmenin vaktinin olduğunu
Şimdi o vakittir dost gardaş arkadaş kardeş
Benden yana helaldir
Nefes yettiğince çalınan her kapıda düşen gönlümüz
Her daim duada kalansınız..
Bir abi ile sohbetinde şunu anlatmış
Sebebsiz düşen gönlün alıcısı çok olur
Ne yürek kalır geride ne de o gönlün alıcısı
Çünkü sahtr gelenin sonu sahtr biter
Şu sözü getirdi üç beş sözle düşenlerin
Kader dediğimiz cizgide kimseye gerek kalmaz
Tek geldim tek giderim...
Defterin son sayfasıymış artıkın...
Gidene dur demiyeceksiniz biliyorum
Bu sefer son kaldıydı yetti ve gördü
Sabır ve zemheri görünen ay ışığında
Vesselam.....









Not: Bırakmadan olmazdır , Susuz düşen bedenin su diye haykıran gönlün canıyla canlanan bedenimiz sebebsiz olanlardan eksik eyleme...