YORULDUM ARTIK

Yorgunum, ruhumda bir ağırlık,
Gözlerimde uykusuz gecelerin izleri,
Kalbimde derin bir sızı,
Her adımda biraz daha ağırlaşan bir yük.
yumar gözlerimi ağlarım bazen.
kendi yaramı dağlarım bazen
Yorgunum, yorgunum işte ben
Solmuş umutlarıma, kırgınım işte ben

Hayallerim uzaklarda kaybolmuş,
Günler geçiyor, ama ben hep aynı yerde,
Bir adım ileri, iki adım geri.
Yoruldum, yorgun düştü ruhum,
Her adımda biraz daha ağırlaştı yüküm.
Geceler boyu uykusuz kaldım,
Gözlerimde biriken yaşlarla savaştım.
Yoruldu umutlarım kırıldı, işte

Her düşüşte biraz daha incindim.
Güneş doğsa da karanlık içimde,
Bir ışık aradım, bulamadım.
Yoruldum, yalnızlık sardı bedenimi,
Sessizlikte kayboldu sesim.
Bir dost eli aradım, tutunacak,
Ama hep boşlukta kaldı elim.
Gözlerimde yorgunluğun izleri,
Her adımda bir ağırlık, bir hüzün.
Yoruldum ırıldım iki gözüm

Geceler boyu uykusuz geçen saatler,
Sabahın ilk ışıklarıyla kaybolur.
Yüreğimde bir fırtına,
Dalgalar vurur sahile.
Zamanın izleri.
Kader nasıl unuttu bizleri
Aşk denilen kızıl kor bir ateş.
Ne zaman doğacak bize beklenen güneş.

Her nefeste bir umut,sanki öncesi gibi.
Biten umutlarım şimdi ölüm sancısı gibi .
Saçlarımda beyazlar, üstümde kara bulutlar
Yolcusuz yolların sonu görünmüyor,
Her adımda biraz daha ağırlaşıyor,
Bu yürek, bu beden, bu ruh yoruluyor.
Geceler uzun, sabahlar uzak,
Bir nefeslik mola, bir anlık durak,
Yorgunum, artık dayanmak zor.
Güneş doğsa da içimde karanlık,
Her gün biraz daha yalnızlık.
Bir umut ışığı arar gözlerim,
Yorgunum,
Yorgun işte
Bu dünya ya bir yaralı geldi dersiniz
Ağlayarak göz yaşını sildi dersiniz

düştü ruhum, kaldıramaz oldu yükünü,
Her adımda biraz daha ağırlaştı dünya.
Gözlerimde umutlar birer birer söndü,ne etsem olmadı
Pes ettim, artık savaşacak gücüm kalmadı.

Mutsuzluk celsesinde yine ben yargılandım ister
Sucsuz günahsız yine ben sorgulandım işte.