İstanbul sustu mu, deniz konuşur biraz,
Üsküdar kıyısında yorgun bir akşam var.
Kız Kulesi bakar karşıdan,
Sanki yıllardır bekleyen bir kalp gibi.

Martılar bile sessiz bu saat,
Rüzgâr saçlarını okşar Boğaz’ın.
Adını fısıldar dalgalar,
Geçmişle bugün arasında ince bir çizgi gibi.

Bir çay buharı yükselir iskelede,
Zaman yavaşlar, şehir durur.
İstanbul kalabalık ama yalnızdır,
Üsküdar kadar içli, Kız Kulesi kadar suskun.

Gece inerken şehrin üstüne,
Bir dilek bırakırım suya usulca.
Belki duyarsın diye,
İstanbul’da, Üsküdar’da, Kız Kulesi’ne karşı.