![]() |
|
|
|
#1 |
|
Nick kopyalandı!
|
Gittin… Ne bir söz bıraktın geride, Ne de tutunacak bir umut. Sadece sessizlik çöktü odama, Seni anlatan boş bir sandalye kaldı yanımda. Ayrılık bazen bir kapının kapanma sesi değildir; Yüreğin içinden geçen görünmez bir çiziktir. Sen o çizikte kaldın… Ben çizginin öte yanında. Sana söyleyemediğim ne çok söz varmış meğer, Suskunluğumda saklı kalan… Her biri bir yara şimdi; Derin, sızıtan, kapanmayan. Hatırlıyor musun? Birlikte kurduğumuz hayaller vardı; Şimdi her biri duvar diplerinde unutulmuş oyuncaklar gibi soğuk. Ben kırılmayı öğrendim, Sen gitmeyi… Ben sabretmeyi, Sen vazgeçmeyi… Ama biliyorum; Her giden aslında biraz kaybeder, Her kalan zamanla güçlenir. Sen bensiz bir yola çıktın, Ben sensiz bir hayata alıştım. Ve artık… Kalbimdeki fırtına durdu. Adın hâlâ bir yerlerde kalsa da Eskisi kadar dokunmuyor canıma. Ayrılık acıdır, Ama zaman olur; İnsan kabullenir, Büyür, olgunlaşır, iyileşir. Ben de öyle yaptım… Senden sonra değil, Kendim için toparlandım. |
|
|
Alıntı Yap |
|
|
#2 |
|
Nick kopyalandı!
|
İçerik gizlenmiştir.İçerikleri görebilmek için üye olmalı ve üye girişi yapmalısınız.Giriş Yap Kayıt Ol |
|
|
Alıntı Yap |
|
|
#3 |
|
Nick kopyalandı!
|
İçerik gizlenmiştir.İçerikleri görebilmek için üye olmalı ve üye girişi yapmalısınız.Giriş Yap Kayıt Ol |
|
|
Alıntı Yap |
| Şu anda bu konuyu görüntüleyen etkin kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 ziyaretçi) | |
|
|