|
|
17 Nisan 2024, 22:37
|
#1 |
|
Nick kopyalandı!
|
Dost Dediğin... (Şiir)
DOST DEDİĞİN
Bilir misiniz? İnsan en çok acı çektiğinde terbiye olur, En çok ızdırap çektiğinde empati kurar, Gönlünde dert olmayanda derinlik bulunmaz, Derinliği olmayandan da dost olmaz. Çünkü dostluk, düşünmektir her şeyi, Ben ne ettim demektir gerçeği, Önce çuvaldızı batırırsan kendine, İşte o zaman dostluk nedir biline. Dostluk iyi demlenmiş çay misali, İyilik işlemeli insanın içine, Zarafet, nezaket ve saygı varsa, İşte orada dostluk çıkar ortaya, Kalp kırandan uzak durmalı insan, Sınır bilmez, kalp bilmez haddi aşan, Uğraşma uzaklaş böylesinden, Dost dediğin kılı kırk yarmaktır. Kabul eder ara sıra hatayı, Yumuşaktır sever insanı canlıyı, Her an başınız sıkışsa oradadır, Dost dediğin candan canandan olmaktır. Kalabalık olmayı versin etrafın, Varsa sayılı dostun evradın, Sen zenginliği başka yerde arama, Dost dediğin varsa yoktur başka ihtiyacın. Dostun varsa, her yer sana evindir, Garip bırakmaz seni dostun yakındır, Kardeşim yok diye üzülme, Dost dediğin kardeşten de yakındır. Şair: Yahya Güloğlu ( EfSaNe )  |
|
|
Alıntı Yap |
| Bu Makaleyi Görüntüleyen Şu Anda Aktif Kullanıcılar : 1 (0 Kayıtlı Üye Ve 1 Misafir) | |
| Makale Araçları | |
| Stil | |
|
|
9Beğeni
Ağaç şeklinde