..

Şehrin kalabalığından sıyrılıp,

Issız bir bankım manzarasından izliyorum seni..

Zamanın amansız devinimleri arasında,

Saatin seni sen geçtiği anların birindeyim..

Ruhumuzu yasladığımız şehrin her tepesinde,

Galata’nın Kız Kulesi’ne olan aşkı anlatılıyor dilden dile..

Sahi;

Bir varmış bir yokmuşla başlayan hangi masalın,

Hangisinde rastlamıştım ben sana.?

Adının harflerini çıkardım alfabeden,

Kim nasıl yazıyorsa yazsın artık şiirlerini..

Şehrin her çıkmazı kapına,

Her köşesi sana çıkıyor bundan sonra..

Aldırmıyorum kimin hangi yolu adımladığına..

İki çay söyledim,

Biri açık..

İnceden, selam olsun Cemal Süreya’ya..

Gecenin rengine karışıyor savurduğun küller,

Bilirim;

Senden gelip yine sana dönecekler..

Geceden sabaha bir masaldı belki de;

Kaçan uykuya inat,

Sobelendik üstü kapalı her cümlesinde..