Deva ve DevoLoka ..

Hint dinlerinde , devaloka veya deva loka, tanrıların yani devaların var olduğu bir varoluş düzlemidir.
Deva lokalar genellikle Cennet kavramına benzer şekilde, ebedi ışık ve iyilik yerleri olarak tanımlanır.
Farklı Hindu mezheplerinin öğretmenleri, tanrıların bu tür evlerine, temel olmayan yönlerden farklılık gösteren Svarga da dahil olmak üzere başka isimler verebilirler.

Hindu inançları geniş ve çeşitlidir ve bu nedenle Hinduizm genellikle tek bir din yerine bir din ailesi olarak anılır.
Bu nedenle, birçok Hindu mezhebi tarafından devaloka, ebedi bir cennetin nihai varış noktasına giden bir durak noktası olarak görülmektedir.

Bu daha yüksek düzlemler arasında Vishnu , Brahma ve Shiva ile birleşme yerleri olan Vishnuloka ( Vaikuntha ), Brahmaloka ( Satyaloka ) ve Sivaloka ( Kailasa ) yer almaktadır.

Hindu geleneklerinde, bir Devaloka, kişinin iyi karması nedeniyle geçici bir varoluş düzlemi veya kişinin ışığa ve iyiliğe yeterince uyum sağladığında ulaştığı kalıcı bir varoluş düzlemi olarak anlaşılır.
Devaloka'nın geçici olarak anlaşıldığı Hindu geleneklerinde, kişi daha iyi olmak, daha çok şey öğrenmek ve böylece kurtuluşa ( mokşa ) ulaşmak için Dünya'daki bir hayata geri dönmelidir.
Mokşa elde edildiğinde, diğer tüm yaşamlar gereksiz hale gelir ve kişi Dünya'ya geri dönmez.
Budizmde, deva loka, Budist tanrıların ikametgahıdır.

Varlıkların samsara boyunca uzun dolaşmaları sırasında yeniden doğabilecekleri otuz bir farklı "düzlem" veya "alem"e yapılan atıflar bulunur.

Bunlar, son derece kasvetli ve acı verici cehennem alemlerinden, en zarif ve mutlu cennet alemlerine kadar uzanır.
Her alemdeki varoluş geçicidir; Budist kozmolojisinde ebedi bir cennet veya cehennem yoktur.
Varlıklar, geçmiş karmalarına göre belirli bir aleme doğarlar.
Öldüklerinde, karmalarının kalitesine göre başka bir yerde yeniden doğarlar: sağlıklı eylemler uygun bir yeniden doğuşa yol açarken, sağlıksız eylemler olumsuz bir yeniden doğuşa yol açar. Ve böylece yorucu döngü devam eder.

Yani, mesele şu ki, Batı terimleriyle. Tanrı ölümsüz ve her şeye kadirdir. Tanrı'nın ne başlangıcı ne de sonu vardır.

Bu nedenle, Budizm görüşüne uymuyor. Budizm'de her şey değişime tabidir.
Devalar sadece dhamma'nın belirli kısımlarını daha iyi anlayan veya ortalama bir insana kıyasla muazzam miktarda iyi karmaya sahip olanlardır.

Eğer Tanrı kavramınız sonsuzluğu içeriyorsa, o zaman fark bu
Devalar sonsuz değildir, tıpkı tüm varlıklar gibi reenkarnasyon döngüsüne düşebilirler.

Denir ki, 6 deva aleminin her birinde, o belirli alemi yöneten bir Kral vardır, ancak onlar bile Tanrı olarak kabul edilmezler, çünkü onlar da geçicilik yasasına tabidirler, bir gün ölecekler ve yerlerine yeni bir kral geçecektir.

Budizm alemlere veya boyutlara inanır. Yani biz dünya/insanlar boyutunda yaşıyoruz. Cehennem ve cennet, insan boyutundan farklı boyutlardır.

Budizmde Deva , insanlardan daha güçlü, daha uzun ömürlü ve genel olarak çok daha mutlu olma gibi tanrısal özelliklere sahip bir tür göksel varlık veya tanrıdır; ancak Budalara gösterilen aynı saygı düzeyi onlara gösterilmez.

Budist metinlerde benzer doğaüstü varlıkları ifade etmek için kullanılan diğer kelimeler devatā ("tanrılar") ve devaputta ("tanrının oğlu")'dur.

İlki deva ("göksel varlıklar")'nın eş anlamlısı iken, ikincisi özellikle bu varlıklardan genç olan ve göksel dünyasında yeni ortaya çıkmış olan birini ifade eder.

Deva, bir varlık sınıfını veya enkarnasyon döngüsünün altı yolundan birini ifade eder.
Yaşamları boyunca biriktirdikleri erdemlere göre hiyerarşik olarak sıralanabilen çok farklı varlık türlerini içerir.

Devalar insan gözüyle görülemez. Bir devanın varlığı, "İlahi Göz"ü açmış olan insanlar tarafından algılanabilir; bu, kişinin diğer boyutlardan varlıkları görmesini sağlayan duyularüstü bir güçtür.

Sesleri de, kulağa benzer bir güç olan divyaśrotra'yı geliştirmiş olanlar tarafından duyulabilir.

Devaların çoğu, alt dünyaların varlıklarına kendilerini göstermek için yanılsamalı formlar oluşturma yeteneğine de sahiptir; üst ve alt düzey devalar bazen bunu birbirlerine karşı da yaparlar.

Devalar, insanlar gibi beslenmeye ihtiyaç duymazlar, ancak alt seviyedeki devler yiyip içerler. Daha üst seviyedeki devler ise kendi içsel parlaklıklarıyla ışıldarlar.

Devalar ayrıca büyük mesafeleri hızla kat edebilme ve havada uçabilme yeteneğine de sahiptirler, ancak alt seviyedeki devler bunu bazen uçan bir savaş arabası gibi büyülü yardımcılar aracılığıyla başarırlar.

"Deva" kelimesi "tanrı" olarak çevrilebilse de , Budizm'deki devalar, diğer birçok dini geleneğin tanrı ve meleklerinden farklıdır.