küre küsler üstünde
maskeler...

her yer nefessizlik
yetişmiyor hayat
yetişemiyor...

ölümü kovalıyor hayat zulüm ağırlığında
geçtiğinin farkında değil
kurtaramıyorum ellerimi ziftten çekip
boğazına saramıyorum
bu çılgınlık
inanamıyorum
yüzüm her sahrada yeniden buzullaşıyor
esintisinden güneşin
yedi kıyamet
yedi ton
yedi yaradılışsızlık içindeyim
bu bir cehennemsizlik
yokun evrimi
alın kollarımdan sarkan tanrılarınızı
bırakın beni
hapsedeyim hıncıma
yer yüzünün o puskun
o haritasız çığlığını
bırakın!