Uzun süre sonra aldık kalemizi elşmize. Bakalım neler dökülwcek dilimizden kalemize . . Kalemize dökülen kelimeler kimin yqrasına dokuncak, kiminin damaruna basacak. Kimi mutlu olup sevinecek kimi utanıp hayıflanacak. Bakalım neler birikmiş kalemimizde . . .

İnsan çevresindeki insanlara inanır güvenir sever değer verir kımetlisi bilir. Zamanla verdiği değer sevhi ve kıymet git gide büyür. En kıymetlisi en değerlisi en özeli haline getirirsin o insanlar . . . El üstünde tutarsın kimsenin laf söylemesine yada canın yanmasına izin vermezsin. Onlar yanındahken herkese herşeye kafa tutacağını sanırsın.sonra öyle bir an gelirki yanında olduğunu canın olduğunu düşündüğün insanlar seni en derinden yaralar. Seni kırıp döküp paramparca ederler. Sen o parampaca olan kendini toplamaya çalışırsın. Her parcayı teker teker toplayıp yeniden yapıştırıp bir bütün olmaya calışırsın. Canın yanar . . . Birsüre sonra susarsın . Öyle derin öyle sessiz susarsınki sessizliğin çığlık olur ve o çığlıkta boğarsın sevdiklerini . . . Sessizce attığın çığlık asla duyulmaz asla görünmez . . .

Her çığlığında canının nasıl yandığını anlatmak istersin. Jer çığlığında yardım istersin. Ama o çığlığın duyulmaz yada görülmez, görülüp duyulsada umursamaz . . . Sevdiklerin seni yok saymaya başlamıştır çoktan. Sen hala onlar için emwk verirsin. Ve zaman gecer sende olan değerleri biter. Bu sefer sen kıymetli olursun. Ne yazıkki artık çığlıkların duyulmaya başlamış olur. Bu duyumların sende bi değeri kalmamıştır ne yazıkki.

Ne yazıkki sende olan değerleri kıymetleri bittikten sonra sen kıymetli olursun. Allahım karşınıza kıymetinizi değerinizi ve sessiz çığlıklarınızı sizi kaybetmeden bilecek insanlar çıkarsın karşınıza