|
|
16 Ocak 2025, 19:09
|
#1 |
|
Nick kopyalandı!
|
Güvenin kayıp izleri
Bir zamanlar güvenin sarıp sarmaladığı kız bendim.. Tutup fırlattılar ayaklar altında çiğnendim Sözler birer kalın duvar, sağlam ve sessizlerdi. Zamanında her hatırayla yükseklerden düşerdim Ve içimdeki umutsuzluk rüzgarıyla titrerdim Yalnızca görünmez bir iz bırakır terk edişin Bir yıkık köprü, uzaklarda kaybolan bir yol gibi Güvenim, sızarak kayboldu, yavaşça silindi. Gözlerim, her bakışta seni hatırlamak ister Kalbim, her darbeyle biraz daha his kaybeder Beni içine alıp, derin bir boşluğa hapseder... Düşlerim yitip gitti, umutlar soldu kara toprağımda, Bir zamanlar sımsıkı sarıldığım eller, şimdi yabancılarla İçimdeki boşluk, bir çukur, derin çok üzgün Bir yara açılır, karanlıklarda süzülür ömrüm... Güven kayboldu, sönüp gitti Güneş'in sıcaklığı, Geride yalnızca şüphe kaldı, en keskin kalp yarası Beni bekleyen bir yarın yok, her şey soldu açıkçası Sadece kırık kalbimde yankı bulan bir geçmiş Zamanın acı hatıralarıyla kollar beni alın yazısı Ama belki bir gün, umudum yeniden doğar, Yavaşça, bir kuşun kanat çırpışı gibi ciğerlerime huzur dolar Ve güven, yeniden sarar beni, tüm kırıkların ötesinde Güneş gibi olmaz tabi, bir ışık doğar içime... Pencereden baktığımızda güneşi esirgemiyorsa gökyüzü, Mehmetler hâlâ bedelini ödediği içindir. 🇹🇷 |
|
|
Alıntı Yap |
| Bu Makaleyi Görüntüleyen Şu Anda Aktif Kullanıcılar : 1 (0 Kayıtlı Üye Ve 1 Misafir) | |
|
|
11Beğeni
Ağaç şeklinde