Bir durak kadar yakın,
Bir şehir kadar uzaktın bana,
Bakışlarımı yoruyordu ufukta bir nokta.
Biliyorum beni izliyordun oradan,
Ufacık bir delikten. Ama unutma!
Uzaklar çok uzamaz, durur bir yerde.
Say ki bir düşteyim, sen üç diyar öte de.
Güneş esneyerek kalkarken üç diyarın üstüne,
Uyanacaktı kalbim seninle birlikte.
Oysa her gece aynı düşü görüyordum.
Her sabah kan ter içinde kalıyordu gözlerim.
Bir durak kadar yakın olsan da bana,
Uzak bir şehir vardı aramızda.
Ama biliyordum, ufukta,
Nokta kadar bir delikten beni izliyordun.
Belki de aynı düşün yorgunuyduk.
Her sabah uyanıp uyanmadığıma bakıyordun.
Ve bilmek istiyordun neler olup bittiğini.
Bende yolunda gitmeyen şeyleri.
Hem halimi bilmen neyi değiştirecekti ki.
Geri mi dönecektin sanki?
Düş bitti sevgilim, uyandık işte!
Şimdi ikimiz içinde kahvaltı vakti.
Gönlümüz açken aşka, sevgiye,
Ve hep aç kalacak olsa da öte de, beri de,
Bari midemiz doysun diye
Sen zeytine düştün, ben tütüne.
Afiyetle sevgilim, afiyetle.

Burhan Çay
(Brhncy)