Yar…
Sana ne zaman "gittin" desem,
Kalbim "hâlâ burada" diyor…
Biliyor musun?
Gidişinle durmadı dünya belki,
Ama benim içimde kıyamet sustu.
Bazen seninle geçen anlar,
Bazen yalnız kaldığım geceler,
Bütün hayatımda,
Beni terk etmeyen bir hüzün gibi.

Yar, seni unutamadım,
Belki de unutmak, seni sevmekten daha zor.
Bir gün silerim derken,
Zihnimde her anın yankısı, sanki hep burada

Yar, seni unutamadım…
Ne gece sustu seninle,
Ne de sabahlar anlamsızlığını bıraktı.
Bir boşluk var içimde,
Adınla başlayıp,
Yokluğunla büyüyen…

Gözlerin,
Bir defa baksan da yetmeyen cinstendi…
Şimdi her bakış,
Senin yokluğuna çarpıyor içimde.
Aynalara küsüm,
Çünkü sen yoksan, ben de eksik bir suretim artık.

Bir sokak lambası gibi yandım gecelerce,
Kimse bilmedi içimdeki yangını.
Senin adınla ısınan bir şiirdim,
Ama her hece…
Sana suskun kaldı sonunda.

Yar…
Bir "unut" deseydin,
Belki denerdim unutmamayı.
Ama sen susunca,
Her şey kaldı öylece...
Ne başlayabildim yeni bir hayata,
Ne de dökebildim seni eski sayfalara.
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
Unutamadım…