Gecenin karanlığı ağır ağır inerken,
Şehrin üstüne siyah bir örtü serilir,
Her sokak bir hatıraya çıkar gibi,
Her köşe sensizliğimi yüzüme vurur.

Rüzgâr usulca dokunur tenime,
Sanki senden kalan son bir iz gibi,
Ay bile saklanmış bulutların ardına,
Bu gece gökyüzü bile dertli benim gibi.

Bir sessizlik var, anlatılmaz, derin,
Çığlıklarım içimde yankılanır durur,
Ne bir ses duyan var ne de anlayan,
Gecenin dili sadece acıyı konuşur.

Adını yazdım karanlığa defalarca,
Her harfi kayboldu boşlukta,
Belki de gece bile kıyamadı bana,
Seni benden daha çok sakladı.

Ve ben…
Karanlığın içinde seni ararken,
Kendimi yitirdim fark etmeden,
Çünkü bazı geceler vardır ki,
İnsan en çok kendine yabancılaşır yeniden...

❉━━━✦❘༻ Anka ༺❘✦━━━❉
"Her külden doğan yeni bir umut vardır."