“Sesinle”
Sesinle başlıyor gecem,
Karanlık bile usulca dinliyor seni.
Bir hece düşüyor kalbime,
Ve ben o hecede saklı kalıyorum.
Sesiyle yüreğimi
Yüreğine hapseden adam…
Bilmez ki
En güzel esaret,
Onun adını taşır içimde.
Bir “merhaba” deyişin var,
Dünyayı susturan.
Bir “nasılsın” deyişin,
Yaralarımı okşayan.
Ellerin değmeden
Sesin dokunur tenime,
Ve ben
Hiç görmediğim bir gökyüzünde
Seninle mavi olurum.
Kalbim artık
Kendi evinde değil;
Sen konuşurken
Yüreğinin penceresinde oturuyor.
Eğer bir gün susarsan,
Bil ki içimde fırtına kopar.
Çünkü ben
Sesinle sevmeyi öğrendim,
Ve en çok da
Sesinde kaybolmayı…