15 Şubat 2026, 16:05
|
#1
|
|
|
aZze Sevme Beni
Yeniden kanatacaksan yaramı,
sevme beni.
Adımı dudaklarının kıyısına getirip
yine yarım bırakacaksan cümlelerini,
gelme.
Çünkü ben acının ne demek olduğunu
senin gözlerinde öğrendim.
Bir bakışınla göğe yükselip
bir susuşunla yere çakılmayı
sen öğrettin bana.
Kalbim hâlâ senin bıraktığın yerde,
üstü kabuk bağlamış gibi görünen
ama içi hâlâ kanayan bir yara.
Dokunsan sızlar,
adını ansalar titrer,
gece olunca usulca ağlar.
Ben sensizliğe alışmadım belki
ama sensizliğin verdiği o sabit acıya
alıştım.
En azından ne zaman sızlayacağını biliyorum artık.
Ne zaman içimin daralacağını,
hangi şarkıda gözlerimin dolacağını…
Ama sen gelince
her şey yeniden başlıyor.
Kabuk sökülüyor,
kan taze,
acı ilk günkü gibi keskin.
Sevme beni
eğer sevgin yarım kalacaksa.
Sarılma bana
eğer kolların yine eksik kalacaksa omuzlarımda.
Bakma gözlerime
eğer gözlerin başka bir gidişi saklıyorsa içinde.
Ben geceleri
karanlıkla konuşmayı öğrendim.
Yastığa sessizce ağlamayı,
kimse duymadan dağılmayı,
sabah olunca gülümsemeyi öğrendim.
Ama sen…
Sen gelince
öğrendiklerim bozuluyor.
Güçlü sandığım yanlarım çöküyor.
Bir “belki”nin peşine
koskoca hayatımı takacak kadar
zayıf kalıyorum.
Yeniden kanatacaksan yaramı
ne olur sevme.
Sevgi dediğin şey
iyileştirmeyecekse,
bırak uzaktan kalsın adın.
Çünkü ben
seninle mutlu olmayı değil,
sensiz ayakta kalmayı öğrendim artık.
Ve inan,
böyle iyiyim demiyorum güçlü olduğum için…
Böyle iyiyim diyorum
çünkü bir kez daha dağılacak
parçam kalmadı içimde.
Çekme, Cennetimin Pencerelerine perde.
Kaldır! Göz kapaklarını
|
|
|
Alıntı Yap
|