Gittin benden,
Bir akşamın ışıkları gibi söndün,
Oysa kalbim
Hâlâ adını yanık bir mum gibi taşır.

Sesin kaldı duvarlarda,
Adın kaldı dudaklarımda,
Sen gittin ama
Yokluğun hiç gitmedi benden.

Her gece bir parça daha eksildim,
Yıldızlar bile sorar oldu seni,
Cevap veremedim…
Çünkü sen cevap olmaktan çıktın,
Bir özleme dönüştün.

Gittin benden,
Bir rüyadan uyanır gibi,
Ama ben hâlâ
O rüyanın içinde kayboldum.

Ve bil ki;
Gitmek kolaydı sana,
Kalmaksa bana düştü…
Sen yol oldun,
Ben yarım kalan bir hikâye.

— Anka