Hayat, yorma beni artık,
Taşımayı öğrendim acıyı da susmayı da.
Her sabah yeniden güçlü görünmek
En ağır yük oldu omuzlarımda.

Koştum, düştüm, kalktım defalarca,
Kimse görmedi dizlerimdeki yarayı.
Gülüşlerim ödünçtü bazen,
İçimde fırtınalar koparken.

Biraz durmak istiyorum,
Ne savaşmak ne kaçmak…
Sadece nefes almak,
Bir günlüğüne bile olsa.

Hayat, yorma beni,
Ben zaten elimden geleni yaptım.
Biraz da sen sar yaralarımı,
Çünkü yoruldum… ama vazgeçmedim.