Ömrümüze Ömür Katanlar
Ömrümüze ömür katanlar lazım,
Bir gülüşüyle içimizin kırık yerlerine
Sessizce merhem olan…
Çünkü yorulduk artık;
Geleni taşıyıp, gideni toparlamaktan.
Ömrümüzü yiyenler değil,
Sözleriyle içimizi oyan,
Varlığıyla bile kalbi daraltan
O soğuk, o ağır yüzler değil…
Onlardan geriye sadece
Titreyen bir sabır kaldı bizde.
Bize yüreğiyle gelen insanlar lazım;
Karanlığın içinden bir mum gibi,
Üşüyen tarafımıza dokunan,
Hiçbir şey istemeden,
Sadece “iyi misin?” diyebilen…
Bir omuz lazım bazen,
Sessizce yaslanıp
Kırıldığımızı itiraf edebileceğimiz…
Bir nefes lazım,
Karanlıkta kaybolduğumuzu
Yüzümüzden okuyacak kadar bilen…
Ömrümüze ömür katanlar iyi ki var;
Çünkü
Gidenler ardında boşluk bırakır,
Ama kalanlar…
O boşluğa hayatı yeniden eker.