Bir rüzgâr esti bu sabah,
Adını fısıldadı kulaklarıma.
Belli ki yine kalbim,
Sana doğru yürümüş uykusunda.

Gökyüzü mavi değil bugün,
Senin gözlerinin bir yansıması.
Nerede dolaşsam, nereye baksam
İzine karışıyor adımlarımın arası.

Bir gülüşün yetiyor hâlâ,
En yorgun hâlimi unutturmaya.
Bir “iyi misin?” deyişin bile
Dünyayı baştan kuruyor içimde.

Ve ben,
Bugün yine şunu anladım:
Aşk, bazen bir söz değil…
Kalbini bir kalpte saklamanın sessiz mucizesi.