Kırgınlıklarda beni en çok etkileyen konu ki sanıyorum çoğu kişi için de öyledir..
Güven duygusunun zedelenmesi..ihanetsiz yıkım diyorum buna..
Nedeni de şu..
Tarafların birbirini iyi tanıdığını ve anladığını düşünürken..
Yabancılaşan bir durum ve diyalog ile gelişen olaylar..
Ve genelde düşüncem de..
Bu kadar zaman kendimi tanıtmaya..anlatmaya çalıştığım halde..
Başaramamışım görünen..
Bir bu kadar zaman daha.emek.. çaba verip tanıması için uğraşamam..
İki tarafta tanıdığı kadarı ile yola devam etsin..derim..
Kırılan taraf da olsak..kıran tarafta..
Artık önemsizleşiyor çünkü..
O yüzden kırgınlık konusuna eskisi kadar takılmıyorum..kendi adıma..
'''Eğer doğru kapıya açılmamış bir anahtarsam, zorlamaktan vazgeçmeliyim; aksi halde yalnızca kırılırız.”
Diye sadece kırılmamızı değil..kırdıklarımızı da düşünerek..iki tarafında doğrusunun farklı oldugunu da kabullenmeliyiz.
Emeğinize sağlık @
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]..