1948 de Dostoyevski yi okudum, o gün bu gün huzurum kaçtı..(Cemal Süreya)

Bunca okumamaya nasıl vakit bulabiliyoruz !
mevziyi ve mevzuyu terk etmeden,geçmişimizle esastan ve usulden yüzleşmemiz için huzurumuzu kaçıracak kitaplar gerek bize.
Yaralarımızı yarıştıracak değil tanıştıracak kitaplar gerek bize,başımızı güzel belalara sokacak kitaplar gerek bize...