Dumanaltı
Geçtiğim yerler duman,
Kalanlarsa afetzede,
Yalnız sen kabul ettin
Sonun da beyhude...
Ben de aşksız mı kalayım?
Aldım kabul ettim,
Arada laf atmadın mı?
Alındım belli etmedim...
Yine olsa yine gelirim
Bu yoldan hiç dönülür mü?
Öldürsen dirilirim
Tek başına hiç ölünür mü?
Adın lekeleniyor,
Pisin yanındasın diye...
Misler gibi prensesim
Olsan İstanbul beyefendisiyle...
Hadi ver ellerini tutuşsunlar
Hiç kimseler ayıramaz
Güçleri yetse, evren bizi tek koymaz.
Kaderimde bi sen varsın
Kaderinde bi ben varım,
Yeter artık bıktım kurtar beni murâdım...
Pencereden baktığımızda güneşi esirgemiyorsa gökyüzü, Mehmetler hâlâ bedelini ödediği içindir.
🇹🇷
|