Sustu kelâm, küstü kalem, rüyâlar küle savruldu,
Gözyaşı gibi aktı harfler, her mısra aşkla kavruldu...
Gece hicranla dolu bir şair, veya da bir nehir,
Sayfalarca kanar gibi, yürek mürekkep buldu...
Kalbim mi kanar hâlâ, yoksa anılar mı ağlar?..
Ay mı inkârla susar, yıldız mı umut bağlar?..
"Ey gecem!" dedim, "Sen de bendensin, derdi olan susar!"
Söz biter ama mânâ, gönlümde hâlâ çağlar...