Kim yazdı alnıma kanlarla mühür?
Gülüşüm neden bu kadar sevimsiz!?
Kalbimi delen bir gölge büyür,
Adını sormaya yürek mi yetersiz?
Neden bu kadar hüzünlü bakıyorsun gözlerime,
Gölge yalancısı?
Ellerim uzanıyor saçlarına doğru,
Kimin bedduasıyla yanarız her gece?
Kuru yaprak gibi savrulmanın sonu,
Bir çocuğun rüyasında yıkılan ocak...
Ben mi yıkıcı sen mi gölge yalancısı?
Bir kandil gözyaşıyla mı yanmalı ille de?
Yoksa sessizce mi bitmeli aşklar?
Karanlıkta yürüyen her bana gelişinde
Sana mı aittir o gizli bakışlar?
Yolumdan sessizce geçtin, gölge yalancısı!
Gölgeye kim dokunmuş da kurtulmuş?
Sevdiğiyle değil de kimle bütün olmuş?
Bir ömür unutma umuduyla unutulmuş,
Şiirin son dizesi bile bölünüyormuş...
Yarımı ben, yarısı gölge yalancısı!